Ο φωτογράφος της πρώτης χορήγησης εμβολίου κατά της Covid 19 εξηγεί γιατί η στιγμή ήταν ιστορική
Πώς καταγράφηκε η πρώτη δόση, τι συμβόλιζε και γιατί η εικόνα απέκτησε παγκόσμια σημασία, εξηγεί ο φωτογράφος Τζέικομπ Κινγκ.
Τον Δεκέμβριο του 2020, τα εμβόλια κατά της Covid 19 ήταν επιτέλους έτοιμα για χορήγηση. Ένας Βρετανός φωτογράφος ανέλαβε μια ιστορική αποστολή.
Συγκεκριμένα, στις 7 Δεκεμβρίου, ο Τζέικομπ Κινγκ, ο οποίος εργάζεται για την Press Association του Ηνωμένου Βασιλείου στην περιοχή Μίντλαντς της Αγγλίας, έλαβε τηλεφώνημα από το γραφείο και του ζητήθηκε να προετοιμαστεί νωρίς το επόμενο πρωί στην κοντινή πόλη του Κόβεντρι.
Οι υγειονομικές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν αποφασίσει ότι η πρώτη δόση πρόκειται να χορηγηθεί σε νοσοκομείο της περιοχής Μίντλαντς και όχι στο Λονδίνο, συγκεκριμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
«Ο τότε υπεύθυνος μου τηλεφώνησε και μου είπε: «Αύριο θα πας στο νοσοκομείο του Κόβεντρι, αλλά θα πρέπει να είσαι εκεί γύρω στις 5 το πρωί» και έτσι έγινε», λέει ο Κινγκ στο BBC.
Ο ίδιος έφτασε λίγο νωρίτερα και διαπίστωσε ότι ήταν μόνο αυτός καθώς και κάμερες από τον βρετανικό τηλεοπτικό σταθμό Sky News, ένα παράξενα μικρό δημοσιογραφικό πλήρωμα για ένα ιστορικό γεγονός που θα μεταδιδόταν σε όλο τον κόσμο. Η δόση στο Κόβεντρι επρόκειτο να χορηγηθεί περίπου 10 ή 15 λεπτά πριν από τις άλλες δόσεις σε όλη τη χώρα, δηλώνει ο Κινγκ.
Η πρώτη ασθενής μεταφέρθηκε με αναπηρικό καροτσάκι μπροστά στο μικρό κοινό των δημοσιογράφων. Η Μάργκαρετ Κίναν, τότε 91 ετών, ζούσε στο Κόβεντρι για 60 χρόνια, αφού είχε μετακομίσει από τη γενέτειρά της, τη Βόρεια Ιρλανδία και είχε εργαστεί σε κοσμηματοπωλείο μέχρι τα 85 της χρόνια. Της χορήγησε τη δόση η νοσοκόμα Μέι Πάρσονς. Η Κίναν φορούσε ένα εορταστικό μπλουζάκι με έναν πιγκουίνο. Οι πωλήσεις σε αυτό το μπλουζάκι τριπλασιάστηκαν μετά την προβολή του βίντεο.
«Ήμουν περίπου 5 μέτρα μακριά από τη Μάργκαρετ», θυμάται ο Κινγκ. «Και, ξέρετε, έχεις την αίσθηση ότι θα είναι μια πολύ σημαντική στιγμή. Ήταν η αρχή του τελευταίου κεφαλαίου της πανδημίας, υποθέτω, με τους ανθρώπους να ελπίζουν σε μια κανονικότητα. Και αυτό ήταν το πρώτο στάδιο, το πρώτο άτομο που έλαβε το εμβόλιο.
Ένιωσα πίεση, αλλά όχι τόσο όσο θα περίμενε κανείς, απλά το έκανα. Ήμουν συγκεντρωμένος. Εκείνη τη στιγμή ανησυχείς μήπως η νοσοκόμα εμποδίσει τη θέα, επειδή πρέπει να κάνει τη δουλειά της και θέλεις να σιγουρευτείς ότι θα τραβήξεις τη φωτογραφία, αλλά χωρίς να ενοχλήσεις κανέναν στη διαδικασία, επειδή είναι ένα αρκετά ευαίσθητο θέμα».
Ο Κινγκ λέει ότι ακόμη και ένα ή δύο λεπτά πριν από τη χορήγηση του εμβολίου, εξακολουθούσε να σκέφτεται ποιον φακό και ποιο φλας θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει. «Ήθελα να βεβαιωθώ ότι θα το έκανα σωστά», σημειώνει.
Η δόση χρειάστηκε μόλις λίγα δευτερόλεπτα. «Ήταν απλώς ένα δωμάτιο νοσοκομείου στο Κόβεντρι. Αλλά εκείνη τη στιγμή, ήταν πραγματικά το επίκεντρο της κάλυψης της πανδημίας για ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν μια υπέροχη κυρία. Ήταν σίγουρα η πιο αισιόδοξη δουλειά που είχα κάνει εδώ και πολλούς μήνες.
Μετά πήγα σπίτι, χωρίς να το σκέφτομαι ιδιαίτερα. Ήλπιζα μόνο ότι όλα θα είχαν αποτυπωθεί σωστά στον φακό. Και μέσα σε λίγες ώρες, κατάλαβα πόσο διεθνείς θα γίνονταν αυτές οι φωτογραφίες».
«Για τους 12 μήνες που ακολούθησαν, φωτογραφήσαμε πολλούς ανθρώπους που έκαναν το εμβόλιο. Και πραγματικά διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα».
Ο Κινγκ είχε ενταχθεί στην Press Association λίγο πριν από την έναρξη της πανδημίας Covid-19, με σκοπό να καλύψει τόσο τις ειδήσεις όσο και τον αθλητισμό, αλλά κατά τη διάρκεια της πανδημίας «οι αθλητικές εκδηλώσεις εξαφανίστηκαν και οι ειδήσεις έγιναν εντελώς διαφορετικές από τις συνηθισμένες, τα θέματα και τα έθιμα που ακολουθούμε ως φωτογράφοι Τύπου στο Ηνωμένο Βασίλειο».
Κοιτάζοντας πίσω την εικόνα πέντε χρόνια μετά, ο Κινγκ δηλώνει ότι τότε ένιωσε ότι ήταν μια καμπή – αν και τα γεγονότα του 2021 θα δείξουν ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid-19 ήταν μακριά από το τέλος της. «Νομίζω ότι γι' αυτό επιλέχθηκε η φωτογραφία. Οι άνθρωποι απλώς ήλπιζαν σε μια λύση και σε κάτι που θα έβαζε τέλος στη «ζωή όπως δεν την ξέραμε».
Υποθέτω ότι ήταν πολύ περίεργο για τους ανθρώπους να ζουν με αυτόν τον τρόπο και να μην βλέπουν την οικογένεια και τους φίλους τους και νομίζω ότι εκείνη την ημέρα ένιωσα ότι ίσως ήταν η αρχή του τέλους».
